Call us







De eerste dagen in Madeira

De eerste dag in Madeira was reeds indrukwekkend.

Bij aankomst werd ik als een koning ontvangen door de gastheer van onze Belgische delegatie. Het is dan 9uur ’s morgens, ik heb een vreselijke nacht achter de rug met slechts 3uurtjes slaap. (Facebook verslag met de Portugese taxi..)

We trokken onmiddellijk naar een gezellig restaurantje om mijn maag te vullen, ik had wat energie nodig om die dag nog het zwaarste punt van de MIUT te verkennen.

De foto’s zeggen genoeg, na 60km en 4500D+ krijg je een beklimming voorgeschoteld van 14km met 1400-1500D+, met ongelofelijke uitzichten als beloning..

 

                   



     

 

Mijn kamergenoten, met onder andere Luc De Jaeghere (eventjes 7x Spartathlon achter zijn naam en een PR van 218km op 24u), waren top. Cava-ontbijt, nog wat ’s avonds, .. kortom levensgenieters en ik deed niets minder.

 

      

 

De tweede dag voelde ik me volledig thuis. Een dag regen ,met als resultaat een hotel die wegspoelde, om u maar een idee te geven dat het niet miezerde maar wel degelijk stormde. Ideale dag om onze borstnummers te halen, de briefing mee te pikken en informatie te krijgen over de MIUT.

 

         

 

Dag drie, de dag waar ik me al eventjes op voorbereid. Mijn debuut in de Ultra Trail World Tour tussen het internationaal geweld. Een ganse rusten, eten, backpack klaarmaken en uitkijken naar de start.
Samen met de kamergenoten reden we naar de start, volledig ontspannen! Een uurtje later zijn we er, nog even mentaal tot rust komen in de auto en hop naar de start. Man we hadden er goesting in!

Eens de start bereikt, na het afgeven van de dropbags, foefelde ik me tussen de trailers zoveel mogelijk voorin. Ik zit ongeveer in de eerste helft maar verder geraak ik niet. Een kwartier later weergalmen de start en de gierende trailers door de straten van Porto Moniz, de hel van Madeira was gestart.