Call us







De Ohm trail, de zwaarste trail van België

Het is allemaal individueel verschillend, de ene trail is zwaarder dan de andere omdat je dieper gagaan bent of omdat het zo warm was die dag.
een trail kan zwaar zijn omdat die gewoonweg veel hoogtemeters bevat, veel technische stukken, moeilijke downhills, stijle hellingen waar geen eind aan komt..
Bij de Ohm-trail was het warm, vochtig, er waren gigantisch veel hoogtemeters (voor een Belgische trail), het was technisch met moeilijke stukken downhill, de stijle hellingen kenden geen eind en ik was er zeer diep gegaan. Het was voor mij de zwaarste Belgische trail tot nog toe.



Ik was er de week voordien naartoe gegaan om het parcours te verkennen en een trainingsweekend af te werken, 2-in-1, waarom ook niet. Ik liep er zo goed als de volledige Ohm-trail in twee dagen met wat lusjes erbij. Het parcours lag er zwaar bij maar goed beloopbaar. Ik had er een goed gevoel bij maar ik wist dat het geen sinecure zou worden om daar een goed resultaat te bereiken.

Zaterdag 4juni trek ik met mijn sponsor en vriend, Christophe Thomas van Trakks naar Aywaille. Samen zetten we de banners e.d. op voor de race en gaan we een lekker hapje eten alvorens naar het hotel te trekken. Ik had geen excuus meer voor de Ohm trail, alles was zoals in de boekskes : Lekker gegeten, een rustige avond, een perefecte hotelkamer op 1,5km van de start..



Zaterdag 5juni, het is 8uur en we trekken richting de start, Thomas Beirnaert is er en Tom De Beukelaer ook. We wisten alledrie dat het niemand gegeven zou zijn die dag. Een ontspannen start met zoals verwacht veel klim-en daalwerk, afgewisseld met rustige vlakke stukken om te recupereren.. Ofnee wacht, dat stukje recupereren was op deze trail nergens te vinden.
Het tempo lag vrij hoog aangezien we slechts 1u55 gedaan hebben over de eerste 20km en ongeveer 3u40 over 36km. Daartussen vergat ik even te vermelden dat een Nederlander rond kilometer 20 in een kleine 10minuten uit mijn zicht verdwenen was. Ons tempo lag duidelijk nog te laag dus ging hij ervandoor om een 25-tal minuten voor ons te finishen..



Bij kilometer 36-37 was Tom De Beukelar opeens terug, ik verloor er mijn 2de plaats en we speelde haasje over tot het einde. Hij was sterk, heel sterk, bijzonder sterk. In de klimmen kwam bij en kon ik wat verschil maken, van zodra de klim gedaan was kon Tom de bovenhand nemen en was ik de lijder. De laatste kilometers waren in mijn voordeel, downhill en vlak lopen, als er daar geen klimmen bij zijn lukt het nog om tempo te maken en dat deed ik ook.
Het grote voordeel voor mij was de laatste lange rechte strook van 2kilometer naar de finish. Het beest was los, ik ging ervandoor maar Tom bleef als een kwal plakken, ik voelde de brandende pijn over mijn volledige lichaam, verzuring.

5u14 - 2de plaats - 50km en 2400Hm+ - Kapot maar voldaan.
Tom, bedankt om me nog eens zo diep te laten gaan, ik heb ervan genoten.